İKİNCİ BÖLÜM

1.TARIMSAL ÜRETİMİN YAPILDIĞI KÖYLERLE İLGİLİ YAPILMASI ÖNGÖRÜLEN ÇALIŞMALAR

Tarım sektörü kaliteli üretim, gıda güvenliğinin sağlanması, çevrenin ve kırsal alanın (ekolojik dengenin) muhafaza edilmesi için önemli bir sektördür ve üretimin kaynağı köydür.

Küreselleşen dünyada üretici olan çiftçilerimizin dünyanın genel gidişi hakkında bilgi sahibi olmaları çok zordur. Gelişmiş ülkelerde çiftçilerin uluslararası politikaları, miting ve eylemlerle protesto ettiklerini basın yayını organlarında görmekteyiz. Bizim çiftçimiz kanaatkârdır ve devletine güvenmektedir, bu güven zedelenmeden çiftçimizin bilgi ve bilinç seviyesi yükseltilmelidir.

Kırsal alanda kalkınmanın temel felsefesi gelir düzeyinin arttırılması şeklinde öngörülmüştür. Hâlbuki temel insani gelişmeler ve ihtiyaçlar, daha iyi bir yaşam düzeyi sağlanması, daha kaliteli eğitim verilmesi ile sağlık hizmetlerinden yeterince faydalanmakta en az gelir düzeyinin yükseltilmesi kadar önemlidir.

Köyler, başka yapacağı işi ve gideceği başka yeri olmayan insanların sığınacağı yerleşim alanları olmaktan çıkarılmalıdır. İnsanların bitki, ağaç, hayvan, zirai alet ve makine gibi tarımsal üretimin bir parçası olarak gören zihniyet terk edilmeli, köyde ikamet edenlerin köylü olmaktan kurtulup çiftçi olmalarının önü, sağlanacak imkânlarla açılmalıdır.

Daha müreffeh, daha huzurlu ve daha mutlu bir yaşamın sürdürülebilmesi için köylerimizde yapılması öngörülen çalışmalar:

1.1 . Köyün yönetiminden sorumlu olan muhtar ve heyete gereken önem verilmelidir.

Yerel yönetimler yasası ile birlikte köy idari yapılanması yenilenmelidir. Köy muhtarı ve ihtiyar heyeti, belediye başkanı ve encümeni hak ve yetkilerine sahip olmalıdır. Muhtar maaşı iyileştirilmeli, muhtarla birlikte köy ihtiyar heyetine de yeterli bir ücret maaş olarak ödenmelidir.

1.2. Köy muhtarı ve ihtiyar heyetinin evi misafirhane, arşiv ve toplantı odası olma işlevinden çıkarılmalıdır.

Köyün idari merkezi sayılacak muhtarlık yönetim binası proje olarak temellendirilmelidir. Bu kompleks içinde toplantı salonu, düğün salonu, kütüphane, muhtar odası, ihtiyar heyeti odası, misafirhane, arşiv gibi bölümler bulunmalıdır. Bu birimler işlevlerine göre ayrı-ayrı binalarda da yapılabilir. Ayrıca ilçe merkezine uzak ve büyük olan köylerde köy halkının ihtiyaçlarının temini için çarşı projesi de hazırlanabilir.

 Köylerde yapılacak cami, okul, sağlık evi, köy evi, ahır, samanlık, tuvalet gibi sosyal yapı ve tesisler için mutlaka proje ve alt yapı çalışmaları yapılmalıdır. Yapılan yatırımlar takip edilmeli, israfa sebebiyet verilmemelidir.

Toplu konut idaresince yapılan çalışmalarda ahır ve yem depolarının köy yerleşimi dışında tesis edilmesi için çalışma yapılmalı, alt kat ahır üst katı ev olan proje terk edilmelidir.

1.3. Köylerin nazım ve imar planları hazırlanmalı ve uygulaması takip edilmelidir.

Kadastro çalışmaları tamamlanmalıdır. Köy imar planları hazırlanmalı, köy içi, köy dışı ve arazi yolları ile sosyal tesisler bu imar planlarında yer almalıdır. Köyleri ilçeye bağlayan yollara standart getirilmeli, Köylerin alt yapı hizmetleri doğal kirlenmeye sebep olmayacak şekilde planlanmalıdır.

Köy içerisindeki yollar stabilize dolgu, paket taş veya uygun olan köylerde asfaltla kaplanmalıdır. Köy içerisinde kanal sistemi oluşturularak yağmur suları ve sulama sularının, kanal içerisinde gitmesi temin edilmelidir. Köy içi yaşam alanı yazın tozdan, diğer mevsimlerde çamurdan kurtarılmalıdır. Köy yerleşim alanı içerisinde ahır dışına gübre dökülmesi kesinlikle yasaklanmalı, gübreliklerin yapılması teşvik edilmelidir.

1.4. Köy envanterleri çıkarılmalıdır.

            Çok sayıda envanter çalışması yapılmış olup, köyde ikamet edenlerin gerek tarımla ilgili gerekse altyapı ve sosyal ihtiyaçları konusunda talepleri ve öncelikleri tespit edilmelidir.

1.5. Köy ortak makine ve alet parkı oluşturulabilir.

            Özellikle ekonomik yönden ihtiyaçlı olan ve küçük arazi sahibi çiftçilerin faydalanması için bu çalışma yapılabilir. Yasal düzenlemeyle köy halkının toplam yem bitkileri destekleme tutarları üzerinden köy adına tarım alet ve makineleri almaları temin edilebilir. Uygulama Doğu, Güney ve İç Anadolu da birçok köyde faydalı olacaktır. Ortak makine parkından ihtiyar heyeti sorumlu olacaktır.

1.6. Aynı çeşit ürün üretmeye çiftçiler yönlendirilmelidir.

Ev ihtiyacı için değil de pazarlama maksadı ile üretim yapıyorsa aynı veya birkaç köyde, aynı çeşidin ekimi ile pazarlama kolaylaşacaktır. Bu durum buğday için bile geçerlidir. Çünkü Ofis bile alım yaparken belli miktar kriterini dikkate almaktadır. Bölgeye uygun, kaliteli ve pazar talebi dikkate alınarak çeşit seçimi yapılmalıdır.

1.7. Sözleşmeli model çiftçilik yaygınlaştırılmalıdır.

Pazar talebine uygun olarak girdilerin, özellikle tohumun şirket tarafından temin edildiği bu modelde bağımlılık olmayıp karşılıklı taahhütler geçerlidir. Ürünü pazarlayacak olan şirket kaliteli üretim için üreticileri takip ve kontrol etmektedir. Katkı kalıntı barındırmayan ve uluslar arası pazarlamada laboratuar kontrollerinde ürünün geri dönmemesi için bu gereklidir.

1.8. Arazi tesviyesi ve sulama kanallarına önem verilmelidir.

            Erozyonun önlenmesi, kolay ve kaliteli üretim için uygun toprak kalınlığı olan arazilerde tesviye önemlidir. Sulamada su kaybını en aza indirmek için kanal çalışmalarına ağırlık verilmelidir. Tarımda kullanılan enerji maliyetleri de çiftçinin rekabeti açısından önemlidir.

1.9. Soğuk hava depoları

Ürünün pazara sevkinden önce tasnif edilmesi, ambalajlanması, sonra satılacak ise muhafaza edilmesi için gurup köylere ortak soğuk hava depolarının yapılması /müteşebbislerin yönlendirilmesi gereklidir.

1.10. Destekleme ödemelerinden haksız faydalanmanın önüne geçilmelidir.

Köylerde çiftçi kayıt sistemi tamamlanarak köyde sürekli ikamet edenler, üreticiler ve tatilciler ayrı-ayrı belirlenmelidir.  Haksız faydalanmanın önlenmesi ile üreticilere sağlanacak destekler de artmış olacaktır.

1.11. Arazilerin toplulaştırılması

Arazilerin toplulaştırılmasından ziyade bölünmesinin önüne geçilmesi öncelikli olup, konuyla ilgili yasal düzenlemeler yapılmış ve uygulanmaya başlanmıştır.

Tarımda çalışan nüfusun %10’a çekilmesi çok tartışılmaktadır. Bunlar rasyonel olmayan yaklaşımlardır. Şehirleşmenin gelişmesi iş ve istihdam imkânlarının artması sonucunda zaten şehre doğru bir akımı kendiliğinden oluşmaktadır. Zorlama ile köy nüfusunun azaltılması, şehirlerin yükünü artırmakta, gecekondulaşmayı hızlandırmaktadır. Başka faydası da yoktur.