4.2.11. Tarımsal eğitim

Tarımsal üretimin artırılması; tarım yapılabilir alanlarda birim alandan ve hayvansal üretimde hayvan başına daha çok ve daha kaliteli ürün alınmasına bağlıdır. Bunun gerçekleşmesi çiftçinin eğitimi, yani tarımsal yayımla mümkündür.

Tarımsal yayımın temel amacı, kırsal nüfusun her yönden kalkınmasında rol oynayan tüm faktörlerin iyileştirilmesine yardımcı olmak ve yol göstermektir. Tarımsal yayım ile pratikte uygulanabilir ve yüksek düzeyli bilgi transferi sağlanır. İlimizde henüz sözleşmeli çiftçilik uygulaması olmadığından özel sektörün yayım çalışmalarına fazla katkısı yoktur.

Ülkemizde tarımsal eğitimin danışman kuruluşlarca verilmesi aşamasına gelinmiştir. Önümüzdeki yıllarda tarımsal eğitim hizmeti ihale edilecek, konu uzmanı kişilerce sertifikalı eğitim ön plana çıkacaktır. Tarımsal eğitim yalnızca teorik olarak verildiğinde faydalı olmamaktadır. Eğitim uygulamalarla,  gösterilerle, gezilerle desteklenmelidir.

Tarım eğitiminin ana kaynağı olan Ziraat Fakültelerinin bölüm konusu dahi henüz çözülmüş değildir. Bölüm ve öğrenci sayısı azaltılarak eğitimin kalitesi yükseltilmelidir.

4.2.12. Tarımsal sulama

Tarımsal verimliliğin artmasında sulama öncelikli ve gereklidir. Erzurum ilinde yıllık ortalama yağış 398,7 mm olup bu yağışın büyük bir miktarı vejetasyon dönemi dışında düşmektedir. Erzurum ilinde sulamanın önemi büyük olup, sulama yapılmaksızın yeterli verim alınması mümkün değildir. Diğer taraftan sulama, ürün çeşitliliğinin artmasına ve bir sezonda iki ürün alınmasına da imkân verebilmektedir. 

Sulamaya yeni açılan yerlerde (Erzurum Daphan Ovası, Pasinler Ovası, İspir Öztoprak Tekpınar ve Güllübağ civarındaki araziler), sulama ile ilgili eğitim çalışmalarına ağırlık verilmelidir. Yağmurlama ve Damlama sulama sistemleri yapan çiftçilere 5 yıla kadar 0 faizle kredi verilmektedir. Uygun arazilerde uygun proje ile çiftçiler yönlendirilmelidir. Taban suyu yüksek olan arazilerde drenaj yapılmalıdır.

4.2.13. Pazarlama

Ürünlerin belirli toplama merkezlerinde toplanmaları, işlenmeleri ve tüketici merkezlerine dağıtımı, pazarlamanın başlıca üç ana unsurunu teşkil etmektedir. Erzurum’da şu anda mevcut olan kooperatif ve özel şirketler bu hizmetleri tam anlamıyla yerine getirememektedir. Dolayısıyla pazarlamanın yardımcı hizmetleri arasında yer alan standardizasyon, kalite kontrol ve işaretleme, ambalajlama gibi alanlarda verilen hizmetler yeterli değildir. Kaliteyle beraber marka oluşturulması ve reklâm, pazarlama faaliyetleri içerisinde yer alması gereken çalışmalardır.

4.2.14. Çiftçi örgütleri

Genel hatlarıyla konuyu irdelediğimizde AB’ye uyum ve DTÖ Tarım Anlaşması kapsamında ortaya çıkan yeni ticaret anlayışı içerisinde, piyasa koşullarına uygun esnek yapıda kuruluş ve organizasyonların oluşturulması büyük önem arz etmektedir.

Tarımsal Üretici Birliklerinin oluşturulması ve geliştirilmesi kurumsal reform adımlarından biridir. Türkiye’de tarım sektöründe çok çeşitli örgütler bulunmaktadır. Sektör içerisinde önemli bir büyüklüğe sahip kooperatifler, ziraat odaları, dernekler belli çalışmaları yürütmektedirler. Ancak AB’deki çiftçi örgütleri gibi ürün grubu ve konu bazında ihtisaslaşmış üretici örgütleri bulunmamaktadır.

Üretici Birlikleri Yasası ile birlikte pazarlama, yayım, girdi temini, üretim planlaması, çiftçinin pazarlık gücünün artırılması ve fiyatın belirlenmesinde çiftçilerin söz sahibi olması gibi konular gündemde yerini alacaktır.

4.2.15. Güney ilçeler ihmal edilmiştir

 Özellikle güney ilçelerimizde (Hınıs, Tekman, Karayazı, Karaçoban, Horasan, Köprüköy)  meyve ve sebze üretimi, seracılık, alabalık yetiştiriciliği, arıcılık teşvik edilmelidir. Bu bölgelere bu konuda şimdiye kadar ciddi hiçbir hizmet maalesef götürülmemiştir.

Köylerin arazi, su varlığı ve rakım özellikleri dikkate alınarak gurup köyler üzerinden üretim ve pazarlamanın planlanması faydalı olacaktır.

Tohum, fide, fidan temini ve eğitimle insanların kendi ihtiyaçları için de olsa ( uygun rakım olan yerlerde) meyve ve sebze üretimi yapmalarına yardımcı olunmalıdır.

4.2.16. Şeker Fabrikası

            Erzurum ilinde 14.300 şeker üreticisi aile 90.000 dekar arazide şeker pancarı üretimi yapmaktadır. Erzurum şeker Fabrikasında Erzurum’la beraber çevre bazı illerin pancarları da işlenmektedir. Bu fabrika Erzurum Çiftçisine (ERÇİMSAN gibi) kazandırılmalıdır.

Nişasta Bazlı Şekerler, şeker pancarından üretilen şekerden % 20-25 daha ucuza üretilmekte ve gıda sanayinde (Kotanın müsaade ettiği miktarca) kullanılmaktadır. NBŞ ekonomik olmakla birlikte transgenik mısırlardan üretildikleri için insan sağlığına etkileri halen tartışılmaktadır ve bu konularda halkımızın hiçbir bilgisi yoktur. Damak zevki ise tüketimde ayrı bir faktördür. Bilgilendirme ve tanıtım çalışmaları sayesinde şehrimize kazandırılacak fabrikanın sürekli işletilmesinin mümkün olacağı kanaatindeyim.